Xing Ping 4

Vandaag gaan we weer naar kamer 401 met een mooi uitzicht op de rivier. marianne blijft even bij de spullen want de kamer is nog niet gereed en Hans en Marieke gaan fietsen halen. Marianne had besloten niet mee te gaan ( en misschien maar beter ook) ze neemt rust en leest haar boek.Wij gaan naar Kelly's place en nemen 2 berg fietsen mee. De fiets die Marieke mee kreeg bleek toch niet okay want de versnellingen deden het niet, even terug en een andere gehaald. Hier deden de versnellingen het wel maar een van de remmen weigerde. Toch maar op weg een we raadpleegden de kaart en we gingen met de veerboot naar de overzijde en vervolgens linksaf met als doel een uitkijk punt. We reden langs de boomgaarden en probeerden door linksaf te slaan dichter bij de rivier te komen. er stond veel water op het weggetje dan ons naar de rivier zou leiden. Mijn voorwiel kwam steeds dieper in het water toen ik verder de plas inreed. Even later moest ik van de fiets want het voorwiel zat al tot de naaf onder water. Ik kon mij evenwicht nog maar net bewaren anders had ik er languit in gelegen. De trent was gezet. We hadden de route te pakken en fietsten in de richting van ons doel. We vroegen onderweg aan mede slechtepad gebruikers of we de goede richting nog te pakken hadden. In eerste instantie geen probleem we zaten nog op het juiste pad ( wel een slecht begaanbaar pad) De pad voerde ons bergopwaarts terwijl wij dachten langs de rivier, lekker vlak! De kuilen in de weg waren gevuld door het water dat de afgelopen nacht was gevallen, stenen staken uit en waren erg glad. We vroegen nogmaals of we op koers lagen en nu waren de aanwijzigingen tegenstrijdig de een zei rechtdoor en de ander wees ons een andere weg berg opwaarts. Na 2 uur intensief fietsen en af en toe lopen kwamen we op een punt waar we niet verder konden en de bewoners wezen ons een weg terug. Het was warm en we we waren moe en verdwaald en besloten de weg terug te gaan. Die ging erg gemakkelijk bijna vanzelf totdat............. een schreeuw: Je kunt maar beter wel betadine bij je hebben. Ik stopte en keerde om, de berg weer op en trof daar Marieke aan zwaar gehavend na een flinke buiteling over de kop. Schaafwonden op schouder en rug, haar enkel gekwetst even als haar handen waarmee ze zich had opgevangen. Ze kon wel aardig vallen zei ze nog en bedoelde daarmee dat ze valbreken had geleerd. De verband/EHBO en aanverwante artikelen tas kwam uit de rugzak, de behandeling kon beginnen. Er werd gespoeld en pleisters werden aangebracht en niet te vergeten: betadine. Ik stelde haar voor een paar arnica tabletten te nemen en dan maar weer verder. Haar enkel bleef pijnlijk maar was niet gezwollen en een breuk leek niet waarschijnlijk. Marieke gaf aan dat op de fiets naar beneden op de steile stukken niet te doen was en dat ze daar wel ging lopen. Dus langzaam de berg af en na een uur en enkele verdwaal momenten kwamen we weer bij de veerboot. We brachten de fietsen terug en merkte dat ook het achterwiel van mijn fiets niet meer speling vrij was, het achterwiel zat los. Daarna even opfrissen en lunchen, vervolgens de stad nog even door naar de kamer, op het balkon Hanneke bellen. We bleven nog even zitten maar smeerden ons wel in met anti mug spul en trokken de bedekte kleding aan om te voorkomen dat de muggen een kans kregen ( als of die zich er iets van aantrekken). Dinertijd en op het menu stond:orange Duck, Lemon chiken,  gebakken tofu pittig gekruid en ei met tomaat, daarna werd rijst geserveerd en een chinees biertje om het weg te spoelen. Terug naar de kamer een esspressootje ook hadden we voor Marianne een wijntje gescoord. Morgen een dagje Yangshou.